Każdy pierwszy plan ma swoje własne niewyraźne tło. Coś nadal się tli, lekko ponad norme 'bezsilności' odbiega. Drga, powiewa, rytm wystukuje, mruczy w ciszy. Jeszcze nie załamujemy rąk na piersi czując znudzenie. Za wcześnie na nienawiść, tym bardziej na samotność. Nie jest mi nawet żal...a tak bardzo chciałabym, by jednak było. Tak wiele dostaję, aż z dłoni ucieka. Na straty przymykam oczy, dostrzegam, że to co niewyraźne nie jest już istotne.Dobranoc.

(Szansa taka jak ta, nie powtórzy się nigdy.)

Nasze nowe maleństwo - Traszka.

'Byli już tacy ludzie ale nie ma pewności, że to byliśmy my...'

[JazzClub Bohema.Hades.Kopernik.Imitacje...Cudo!]

Malutkie szczęścia, mydlańki bydlańki, liczne radości, olbrzymie słońca, wielkie marzenia, znaczące uśmiechy, płynące rzeki, śmiańce, tańce i śpiewańce, upadki gratki, pytanie na śniadanie, artyzm...bo Jesteśmy deszczem!:)

(Magiczne, magiczne wtorki...)

Gdybym tylko mogła uciec na chwilę z tego miasta...